Barack Obama on Tour: Vrouwen achter het stuur.

Barack Obama on Tour: Vrouwen achter het stuur.

In Saudi-Arabië is het voor vrouwen verboden om een auto te besturen. Volgens de (mannelijke) geestelijke leiders kan het zelfs nadelige gevolgen hebben voor hun eierstokken. Kennelijk hebben de lokale geestelijk leiders ook vrouwelijke geneeskunde gestudeerd.
Maar er is hoop: aanstaande zaterdag komt Barack Obama op bezoek en hebben aktivistes via sociale media vrouwen opgeroepen om juist die dag achter het stuur de weg op te gaan.  De laatste keer dat in deze vorm werd geprotesteerd was in oktober vorig jaar.
Toen zijn er enkele vrouwen opgepakt en (kort) opgesloten.

De meeste vrouwen die hieraan meedoen hebben tijdens hun verblijf in het buitenland een rijbewijs behaalt maar kunnen dit niet omzetten in een Saudi’s rijbewijs.

Tsjernobyl: geen (bos)brand a.u.b.

Tsjernobyl: geen (bos)brand a.u.b.

28 Jaar geleden ontplofte de kerncentrale van Tsjernobyl. De gevolgen van deze kernramp zijn nog steeds merkbaar.
Ja dat zal wel, maar dat is bijna 2.000 km hier vandaan hoor ik je denken.
Helaas heeft de natuur niets op met landsgrenzen en is afstand een relatief begrip.  Wat is er aan de hand daar?

Als gevolgd van de nucleaire neerslag is Tsjernobyl en de weide omgeving min of meer hermetisch afgesloten. Daar vallen ook flinke bosgebieden onder.
Voor onderzoekers naar de langdurige gevolgen van de kernramp een prima gebied om te onderzoeken wat de gevolgen zijn.
Dat bomen, wilde zwijnen, herten en ander wild beïnvloed worden door de straling, is al langer bekend. De dieren zijn kleiner en worden minder oud dan de dieren in vergelijkbare, niet-besmette gebieden en bomen groeien langzamer.

Een in Duitsland gevangen wild zwijn bleek bij controle uit het gebied te komen omdat het een gevaarlijk hoog niveau van radioactieve straling had.
Wat de onderzoekers echter nog meer verbaasde waren de gevolgen van de straling op insecten, mossen, en schimmels. Hun taak in de natuur is voornamelijk het recyclen van dood plant- en diermateriaal.

Nu blijkt dat omzetten van o.a. dode bladeren een stuk langzamer te gaan dan in een ‘normaal’ bos. Daar is 80 tot 90% van dood bladmateriaal na een jaar verdwenen.
In de bossen rond Tsjernobyl is dat maar 40%.
Het gevolg is dat er een dikke laag onverteerd boom- bladmateriaal op de bosgrond ligt. Radioactief.

De grootste zorg van de onderzoekers is nu brand. De radioactiviteit zal zich dan over een veel groter deel verspreiden met alle gevolgen van dien.
Aangezien de hoeveelheid brandbaar materiaal in de loop van 28 jaar aanzienlijk is, zal een brand zich kunnen ontwikkelen tot een zgn. ‘vuurstorm’ waarbij de radioactieve rook tot grote hoogte in de atmosfeer komt, en zich over grote afstand kan verplaatsen.

Beroep: zeesterrendoder?

Beroep: zeesterrendoder?

Het Great Barrier Reef, een van ’s werelds natuurwonderen en de grootste toeristische attractie van Australië, wordt momenteel belaagd door een natuurlijke vijand.
Het gaat hier om de Doornenkroon (acanthaster planci).
Dit is een zeester, met 12 tot 19 armen en kan een doorsnede tot 40 cm bereiken.
Het dier graast over het koraal en eet de koraalpoliepen, waardoor het koraal afsterft.

Normaal gebeurt dat eens in de 80 jaar maar door menselijk toedoen is die cyclus verkort naar eens in de 15 jaar.
Gevolg is dat het koraal zich niet meer tijdig kan herstellen van de aanval.
De natuurlijke vijanden van de Doornenkroon, napoleonvissen en grote baarzen, worden massaal voor consumptie weggevangen evenals de tritonslakken voor hun mooie behuizing.
Daarnaast lozen de rivieren in grote hoeveelheden restanten van kunstmest, wat een prima voedingsstof blijkt voor de larven van de doornenkroon.

Gevolg is dat de Australische regering duikers inhuurt die de doornenkronen stuk voor stuk moeten inspuiten met een dodelijk gif.
Wat meewerkt is dat het nachtdieren zijn.
Ondertussen zijn er reeds tienduizenden gedood.

Boeing verdwenen? Wij zoeken nog een 727 die opsteeg in Luanda, Angola.

Boeing verdwenen? Wij zoeken nog een 727 die opsteeg in Luanda, Angola.

Nu de halve wereld aan het zoeken is naar de verdwenen Maleisische Boeing, rijst de vraag waarom 11 jaar geleden niet hetzelfde is gedaan toen een Boeing 727 spoorloos verdween op 25 mei 2003.
Het vliegtuig, een voormalig Air America passagiersvliegtuig, was omgebouwd naar vrachtvliegtuig en werd door ene Ben Charles Padilla uit de USA en de Keniaan John Mikel Mutantu op het vliegveld van Luanda vliegklaar gemaakt.

De bedoeling was dat het vliegtuig teruggevorderd zou worden door de verkoper. Wat gebeurde is een raadsel, maar zeker is dat de twee er met het vliegtuig er vandoor gingen.
Wat nog vreemder is dat Padilla weliswaar een vliegbrevet had, maar slechts voor kleine privévliegtuigen en Mutantu kon niet vliegen.
Wat wel gebeurde was dat het vliegtuig, volgeladen met 10 tanks met ieder 2.200 liter dieselolie, begon te taxiën en opsteeg zonder enig contact met de verkeerstoren van Luanda.
De lichten van het vliegtuig stonden niet aan, net zo min als de transponder.
Na opstijgen verdween het vliegtuig in de richting van de Atlantische Oceaan en is nooit meer teruggevonden.

Met de aanslagen van 11 september 2001 in gedachten zijn de Amerikaanse veiligheidsdiensten deze zaak gaan onderzoeken (met 22.000 liter diesel heb je een vliegende bom) maar zij hebben in 2005 het onderzoek gesloten.
Zij hebben of het vliegtuig niet kunnen vinden of vastgesteld dat er ergens is geland om nooit meer op te stijgen.

In het noorden van Congo liggen honderden half geplaveide landing strips waar het vliegtuig zou kunnen landen om vervolgens berooft te worden van de lading dieselolie.
Ook wordt beweerd dat het vliegtuig is neergeschoten boven zee, of is gesloopt voor de onderdelen in Burundi.
Feit is dat het vliegtuig tot op heden niet is teruggevonden, net min als Padilla en Mutantu.

Ontspoorde trein even rechtzetten…en dan op z’n Italiaans.

Ontspoorde trein even rechtzetten…en dan op z’n Italiaans.

Italianen hebben kennelijk een aanleg voor rampen met openbaar vervoer: vorig jaar vaart een bootje tegen een eilandje aan, en vorige maand is het gelukt om een trein te laten ontsporen. Dat lijkt iets van ‘dat is toch zo opgelost’ maar ho, we hebben het over Italië.
Allereerst de trein: dit is de intercity 660 die van Genua naar Nice rijdt, een prachtige route langs de kust. Er is echter één probleem: op meeste stukken is het een enkel spoor.

Er is nog een probleem: de regen.  Die heeft ervoor gezorgd dat bij een leuk gebouwd huisje met betonnen terras, de grond onder het terras verzadigd raakte en de grond met terras richting spoor verschoof. En het is Italië dus worden er vooral geen regelmatige inspecties gehouden wat de staat van het spoor is.
Het gevolg laat zich raden: de trein ontspoort. Gelukkig zonder slachtoffers, alleen wel op een dusdanige plek (geen weg naast het spoor, tussen zee en steile bergwand) dat deze ietwat ongelukkig te bereiken is.

De ontsporing gebeurde op 17 januari. Inmiddels zijn we bijna 4 weken verder.
Dus wat is er tot nu toe gedaan om de boel weer aan het rijden te krijgen?  Op z’n Italiaans: heel veel! De Italiaanse Minister van Transport, Maurizio Lupi heeft zich ermee bemoeit en heeft belooft dat de trein na maximaal vijf weken weer zal rijden.

Dat betekent in de vertaling: maak er maar meer van, want dat is afhankelijk van het weer (nog meer regen = nog meer aardverschuivingen) en de aardbevingen (er zijn er inmiddels twee geweest met een kracht van 2,2 en 2,6). De trein? Die is nog geen centimeter de goede kant op verplaatst. Naar verluid is men nu bezig om met twee graafmachines de losse grond weg te halen. Daarna kan het betonnen terras weggehaald worden, wat nu nog boven het spoor aan de wand bengelt en pas daarna kan de trein geborgen worden.
Tenminste, als er niet een aardbeving komt van 3.0 of zwaarder, want dan zou het kunnen dat de trein richting de zee verdwijnt.

Ondertussen…de forenzen die gebruik maken van de trein kunnen van de volgende opties gebruik maken: met de auto gaan en uren in de file staan, met de bus gaan en uren reizen, bij collega’s door de week bivakkeren of niet meer werken. Omdat het ook in Italië een beetje crisis is, zal van de laatste mogelijkheid geen gebruik worden gemaakt.

En dan is er nog het San Remo Festival. San Remo ligt tussen de gestrande trein in Andora en Nice in. Veel Italiaanse bezoekers gaan traditioneel met de trein, maar ja, die doet het even niet. Het beroemde festival wordt gehouden van 18 tot en met 22 februari.

Inderdaad, dat is volgende week.

Pagina 1 van 111234...Oud »

Pin It on Pinterest